𝗧𝗲𝗳𝘀𝗶𝗿𝗶 𝘁𝗵𝗲𝗹𝗯𝗲̈𝘀𝗼𝗿 𝗶 𝗮𝗷𝗲𝘁𝗶𝘁 𝟯:𝟰𝟳 🌿 𝗙𝘂𝗾𝗶𝗮 𝗲 𝗽𝗮𝗸𝘂𝗳𝗶𝘇𝘂𝗮𝗿 𝗲 𝗔𝗹𝗹𝗮𝗵𝘂𝘁 𝗱𝗵𝗲 𝗳𝗷𝗮𝗹𝗮 “𝗕𝗲̈𝗵𝘂” Pasi Merjemja mori lajmin e madh për lindjen e Isait, ajo shprehu 𝗵𝗮𝗯𝗶𝗻𝗲 𝗲 𝘀𝗮𝗷 𝗻𝗷𝗲̈𝗿𝗲̈𝘇𝗼𝗿𝗲 dhe pyeti se si do të ndodhte kjo, përderisa nuk ishte e martuar dhe nuk e kishte prekur asnjë mashkull. Pyetja e saj nuk buronte nga dyshimi në fuqinë e Allahut, por nga 𝗸𝘂𝗿𝗲𝘀𝗵𝘁𝗷𝗮 𝗽𝗲̈𝗿 𝗺𝗲̈𝗻𝘆𝗿𝗲̈𝗻 se si do të realizohej kjo mrekulli e jashtëzakonshme. Përgjigjja hyjnore sqaroi qartë se 𝗔𝗹𝗹𝗮𝗵𝘂 𝗲̈𝘀𝗵𝘁𝗲̈ 𝗞𝗿𝗶𝗷𝘂𝗲𝘀𝗶 𝗶 𝗰̧𝗱𝗼 𝗴𝗷𝗲𝗷𝗲 dhe Ai nuk kufizohet nga ligjet e zakonshme të natyrës apo nga shkaqet materiale. Ai mund të krijojë me shkak, por edhe 𝗽𝗮 𝘀𝗵𝗸𝗮𝗸 𝗳𝗮𝗿𝗲̈. Në këtë ajet përdoret shprehja “𝗔𝗹𝗹𝗮𝗵𝘂 𝗸𝗿𝗶𝗷𝗼𝗻 𝗰̧𝗳𝗮𝗿𝗲̈ 𝘁𝗲̈ 𝗱𝗼𝗷𝗲̈”, duke theksuar se lindja e Isait pa baba është një krijim i drejtpërdrejtë nga e para, ashtu siç krijoi Ademin pa baba e pa nënë. Kur Ai vendos për diçka, nuk ka nevojë për vonesë apo lodhje; mjafton urdhri i Tij: “𝗕𝗲̈𝗵𝘂!” dhe ajo menjëherë bëhet realitet. 📚 𝗠𝗲̈𝘀𝗶𝗺𝗲 𝗸𝗿𝘆𝗲𝘀𝗼𝗿𝗲: 𝗙𝘂𝗾𝗶𝗮 𝗲 𝗔𝗹𝗹𝗮𝗵𝘂𝘁 𝗲̈𝘀𝗵𝘁𝗲̈ 𝗮𝗯𝘀𝗼𝗹𝘂𝘁𝗲 dhe nuk varet nga shkaqet njerëzore apo ligjet materiale. Pyetja nga habia dhe kureshtja për mënyrën e veprimit nuk e cenon besimin kur zemra është 𝗲 𝗱𝗼𝗿𝗲̈𝘇𝘂𝗮𝗿 𝗽𝗮𝗿𝗮 𝗭𝗼𝘁𝗶𝘁. Lindja e Isait pa baba ishte një 𝘀𝗵𝗲𝗻𝗷𝗲 𝗺𝗮𝗱𝗵𝗲̈𝘀𝗵𝘁𝗼𝗿𝗲 (𝗮𝗷𝗲𝘁) për njerëzimin. Vullneti i Allahut realizohet me lehtësi të plotë përmes fjalës së Tij: “𝗕𝗲̈𝗵𝘂!” 🤲 𝗠𝗲̈𝘀𝗶𝗺𝗶 𝗸𝗿𝘆𝗲𝘀𝗼𝗿: 𝗣𝗲̈𝗿 𝗔𝗹𝗹𝗮𝗵𝘂𝗻 𝗮𝘀𝗴𝗷𝗲̈ 𝗻𝘂𝗸 𝗲̈𝘀𝗵𝘁𝗲̈ 𝗲 𝗽𝗮𝗺𝘂𝗻𝗱𝘂𝗿; 𝗮𝗷𝗼 𝗾𝗲̈ 𝗽𝗲̈𝗿 𝗻𝗷𝗲̈𝗿𝗲̈𝘇𝗶𝘁 𝗱𝘂𝗸𝗲𝘁 𝗲 𝗽𝗮𝗮𝗿𝗿𝗶𝘁𝘀𝗵𝗺𝗲, 𝗽𝗮𝗿𝗮 𝗧𝗶𝗷 𝗿𝗲𝗮𝗹𝗶𝘇𝗼𝗵𝗲𝘁 𝘃𝗲𝘁𝗲̈𝗺 𝗺𝗲 𝗻𝗷𝗲̈ 𝘂𝗿𝗱𝗵𝗲̈𝗿. 🤍